Czas wreszcie napisać. Ostatnie dni dla LOU! były bardzo ciężkie. Nieszczęścia chodzą parami...
Rodzice LOU! się pokłócili. Jej tata znowu się wyprowadził. Tym razem to chyba będzie już koniec. LOU! czuje się okropnie. Jest smutna, a za razem wściekła na nich. Ma ochotę wykrzyczeć im w twarz, że są beznadziejnymi kretynami, bo taka jest prawda. Jak można się tak zachowywać?! LOU! brak już słów na ten temat.
Żeby tego było mało D odwrócił się od LOU!... Napisał, że to nie ma sensu, żeby dalej utrzymywali kontakt, a poza tym znalazł miłość swojego życia... LOU! po raz kolejny się zawiodła. Nie potrafi tego zrozumieć... Jak można tak kłamać i wmawiać drugiej osobie bzdury?! Robić nadzieje, żeby potem złamać komuś serce... To jest okrutne. Wszyscy faceci są tacy sami. Nie ma wyjątków. Najpierw W, teraz D...
LOU! nie może uwierzyć, że znowu dała się tak nabrać. Czuje się wykorzystana i oszukana. Jej żołądek nie przyjmuje żadnych pokarmów. Wczoraj z bólem zjadła dwa wafle ryżowe, które i tak nie zostały strawione. Jeden plus to to, że schudnie...
LOU! przyrzekła sobie, że w najbliższym czasie nie będzie brała żadnego chłopaka na poważnie. W ogóle skończy z tym wszystkim. Po co jej ktoś, kto i tak zawiedzie? Zero facetów, zero zawodu.

LOU! wraca do łózka, bo żołądek nie daje jej spokoju, a kiedy leży czuje się trochę lepiej.

To trudne dni dla LOU! Nawet nie ma ochoty by cokolwiek tu pisać. Nie ma ochoty na nic. LOU! jutro się zrehabilituje, bo będzie już miała wolne do końca tygodnia.



You never listen to me,
You cannot look me in the eyes.
And I have struggled to see
Why its so easy to push me aside....

LOU! niestety nie ma czasu na notkę. Jak zwykle pakuje się na ostatnią minutę. I jak na złość złapało ją przeziębienie... ale i tak będzie świetnie. Grunt to optymizm.
Władysławowo!

Dzień rozpoczął się całkiem zwyczajnie. Na dworze padało, niebo było szare i dawało pesymistyczny nastrój. LOU! jak zwykle wstając rano czuła się niewyspana. Czas w szkole zleciał w miarę szybko. Lekcje były nudne i usypiające, przez to czuła się jeszcze bardziej zmarnowana. Kiedy wróciła do domu zjadła obiad i postanowiła się chwilkę zdrzemnąć.
Drzemka była naprawdę krótka, przyczyna jej przerwania był dzwoniący telefon. Z niechęcią wyciągnęła rękę w stronę aparatu, po czym spojrzała na wyświetlacz. Numer był nieznany. Po krótkim namyśle zadecydowała, że sprawdzi kto śmiał ją zbudzić. Niepewnie odebrała mówiąc zwyczajnie 'Tak..?', 'Przepraszam' odrzekł rozmówca. LOU! poczuła mdłości. Nie wiedziała skąd zna ten głos. Zaczęła myśleć i wracać do wspomnień. W jednej chwili wszystko wróciło. Poczuła ścisk w żołądku i przyspieszenie bicia jej serca. Nie wiedziała co z nią się dzieje. Dawno już tego nie czuła, bo od bardzo długiego czasu nie słyszała głosu W...
Była tak bardzo zaskoczona, że nie wiedziała co ma odpowiedzieć. Zaniemówiła z wrażenia i wsłuchiwała się w jego słowa. W mówił, że przeprasza i jest mu cholernie przykro za to wszystko. Powtarzał, że chce to naprawić i ją odzyskać. LOU! w pewnej chwili zaczęła się histerycznie śmiać do słuchawki i wykrzyczała z ironią w głosie "Ha ha! Jak dobrze, że dzwonisz! Czekałam na to tyle miesięcy!", po czym z nadmiaru emocji zaczęła płakać i szybko się rozłączyła.
'Co on sobie myśli?' głowiła się LOU! W. wrócił wtedy, gdy ona już nauczyła się żyć z ta pustką w sercu, którą miał zapełnić D. Nawet by nie pomyślała, że jeszcze kiedyś on do niej zadzwoni. Było już tak dobrze, a W. jak zwykle wszystko popsuł...
Po kilku minutach LOU! otrzymała sms'a, o treści "Proszę daj mi szansę. Spotkajmy się. Nie będziesz żałować. Ja chce Ci po prostu wszystko wyjaśnić". LOU! zamarła. Nie wie co ma zrobić. Nie odpowiedziała na wiadomość, nie wie co miałaby napisać. Powinna się z nim zobaczyć i dać szansę na wyjaśnienie? Tak w głębi duszy ciągle jej na nim zależy...
LOU! musi się z tym wszystkim przespać. Może jutro będzie lepiej...  

Pogoda jest olśniewająca. Cudownie jest pooddychać takim powietrzem. LOU! przejechała dziś na swoim trawiastym rowerku 40 km. Może to niedużo, ale zawsze coś. Nie spodziewała się, że już o 8 rano będzie tak ciepło.
Od początku dnia nie może pozwolić sobie na chwilkę nudy. Cały czas jest czymś zajęta. Jej pokój nareszcie wygląda niesamowicie czysto. Dziś dopełniła swoje sprzątanie wyczyszczeniem akwarium, umyciem okien i dwóch ogromnych luster. Teraz pora brać się za czytanie. LOU! sporządziła listę 10 książek, które musi przeczytać do końca czerwca. Z tej okazji w przyszłym tygodniu będzie musiała odwiedzić bibliotekę miejską.
Nadchodzący tydzień zapowiada się na pracowity, ale też całkiem miły. Nauki będzie sporo, ale do czasu. W końcu w czwartek już wycieczka. LOU! zmówiła się z dziewczynami, że na cztery osoby biorą 1l wódki. Nie chcą się upić, ni nic. Po prostu coś wypić. LOU! nie chce mieć żadnych kłopotów. Nawet boi się trochę, że ich wścibska wychowawczyni może je przyłapać. Niby będą nocować w oddzielnych domkach, ale jeśli zabierze im klucze i wpadnie w odwiedziny... LOU! miałaby przechlapane. Nie chce nawet myśleć co by było...
Dziś LOU! rozmawiała przez chwilkę z D. Opowiedziała mu o swoich problemach, a on odparł tylko 'oj'. Potem wściekła napisała: "Nie będę Ci pruć dobrego humoru. Pójdę już.", a D na to "Jak chcesz. Ja i tak zaraz idę." 'Co to miało znaczyć do cholery?!' głowi się LOU! Jak można tak kogoś potraktować. Zamiast ją pocieszyć, olał to. LOU! nie wie co ma o tym sądzić. Jak ona kiedyś powiedziała "Rób jak chcesz" D obraził się śmiertelnie... W dupie z nim. Za ładna pogoda, żeby się martwić.
Na poprawę humoru dobre będzie dzisiejsze wyjście z A. Miłej soboty życzy LOU!